مادرانه ای برای دخترم

  آروشای عزیزم, دختر شیرینم 20 ماهگیت مبارک.        نمیدانم به چه زبان، بابت تمام آنچه که با شکفتنت ارزانی ام کرده ای سپاسگزار باشم. چشمها، گوشها، زبان و قلبی را که پیش از تو داشته ام، نه به یاد می اورم و نه می خواهم. با تو دوباره زاده شدم. تو به آن قالب گذشته من، روح بخشیدی. همین روحی که دیگران به خاطرش مرا " مادر " خطاب می کنند.         دختر گلم, بسیاری از کلمات رو کنار هم میزاره و جمله بندیهای بامزه ای میکنه. از اولین جملاتی که دختر گلم بر زبان آورد می تونم به مواردی چون: مامان پاشو بریم, صبحونی بخوریم و بابا بیا در رو باز کن, بریم بازی کنیم و ... ا...

دخترگلم این روزها, به سرعت توی حرف زدن و درک مفاهیم پیش میره. مفاهیمی همچون سرد و گرم. میدم و نمیدم. بشین و بیا و ...  .البته وقتی میخواد به کسی بگه بیا، میگه بدو بدو.   عاشق اینه که یک کمی کرم بهش بدم تا به دست و صورت و بدنش بماله. البته قبلاً اون رو به جاهای دیگه از جمله میز تلویزیون و در کمد و دراور هم میمالید. دراور بیچاره که هنوز از دست آروشا در امان نیست و مرتب کشوهاش خالی و پر میشن و  وسایلش از طبقه ای به طبقه دیگه جابه جا میشه.   گاهی اوقات هم برای رسیدن به خواسته هاش, جیغ های بنفششی میکشه که نگو.   آروشا مجموعه کتابهای چیچیل رو خیلی دوست داره. یک سری برچسب های برجسته هم هست که روی چوب ...